Πανέμορφος επισκέπτης "Aλκυώνη"

    Σήμερα η μέρα μου ηταν αφιερωμένη στην φύτευση βολβων και χειμωνιατικών λουλουδιών. Γλαστρες, χωματα, βολβοι , ολα εμπαιναν σε μια τάξη ωστε αργοτερα τον χειμώνα να εχουμε μια πανδαισια χρωμάτων στον κήπο μας.

     Το μεσημέρι αφου ειχα τελειωσει με τον κήπο και ειχαμε τελειωσει το μεσημεριανό μας, την ωρα που μαζευαμε το τραπέζι, ειδαμε ενα πουλι να καθεται στην ακρη της στέρνας και να παρακολουθει..... τι? ουτε εμεις καταλαβαμε. Στην αρχη νομιζαμε οτι ηταν μελισσοφάγος απο τα χρωματα του.... αλλα μετα διαπιστώσαμε οτι κυριάρχουσε το γαλαζιο στη ράχη του και τα φτερα και απο κάτω ήταν πορτοκάλι. Το ραμφος του πολύ πιο μακρύ. 

     Πήρα με γρηγορες κινήσεις την φωτογραφική μηχανή και αρχισα να τραβω φωτογραφίες αυτο το πανέμορφο πουλί. Ξαφνικα και για λιγη ώρα το χασαμε.  Σε λιγη ωρα ομως ξαναεμφανίστηκε . Ερχοταν και καθοταν στην ακρη της στέρνας,  εγω τραβουσα σα μανιακη φωτογραφιες και ξαφνικα , προφανως απο τις ξαφνικές κινησεις των σκύλων που μολις εβγαινα στο μπαλκονι εμφανιζονταν, αυτο εξαφανιζόταν. Καποια στιγμη ήθελα να καταλάβω τί το ενδιαφέρον εβρισκε στην στέρνα.  Τα έντομα, τα χρυσόψαρα, τι? Και τελικα το μυστήριο λύθηκε, καθως μετα απο μια καθοδο του προς τα νερά, εμφανιστηκε με ενα μικρό χρυσόψαρο στο ραμφος. Αυτο επαναλήφθηκε τουλαχιστον αλλες 2-3 φορες.  Το οτι ετρωγε τα χρυσοψαρα μεσα απο τη στέρνα δε με πειραζε καθόλου, καθώς εκει μεσα υπαρχουν τουλαχιστον 500 χρυσοψαρα διαφορετικών μεγεθών. Αλλα επρεπε να μαθω πως το λένε και αμεσως απευθυνθηκα σε εναν φίλο που εχει γνωσεις πανω σε αγρια ζωα, πτηνα κτλ.

Του εστειλα τις φωτογραφίες μου και μου απαντησε αμέσως.

       Ειναι μια  Αλκυώνα (Alcedo atthis) και μαλιστα αρσενική.

       Ενα ψαροπούλι, με  πανέμορφα χρώματα. Γαλαζοπράσινες, σχεδόν ηλεκτρίκ φτερούγες και κεφάλι , λαμπερό γαλάζιο, με μεταλλικές ανταύγειες στη πλάτη και την κοντή ουρά της, κάτασπρο μπάλωμα στο λαιμό και πορτοκαλοκόκκινα μάγουλα, στήθος και κοιλιά.

       Η Αλκυώνη (αρχαία ελληνική: Αλκυών, επιστημονική ονομασία: Alcedo atthis) είναι θαλάσσιο αποδημητικό πτηνό, το κοινώς λεγόμενο ψαροπούλι ή θαλασσοπούλι ή και ακόμα μπιρμπίλι της θάλασσας.

       Ανήκει στην οικογένεια των Αλκυονιδών. Φθάνει τα 18 εκατοστά σε μήκος. Το σώμα της είναι ασυνήθιστα μικρό και φέρει κοντά και λεπτά πόδεια. Το κεφάλι της είναι δυσανάλογα μεγάλο, σε σχέση με το σώμα, με ισχυρό ράμφος που είναι οξύ στην άκρη. Αντίθετα προς το κακόσχημο μέγεθός της το φτέρωμά της παρουσιάζει ποικιλία χρωμάτων που σπάνια απαντάται σε άλλα πτηνά.

Η Αλκυόνη κατοικεί σε πυκνόφυτες όχθες ποταμών, λιμνών, ιχθυοτροφείων καθώς και σε βραχώδεις ή θαμνώδεις ακτές των θαλασσών. Χαρακτηρίζεται άγριο και δύσπιστο πτηνό. Στην Ελλάδα φθάνει περίπου περί το τέλος του Καλοκαιριού, αρχές Σεπτεμβρίου και αναχωρεί περί τα τέλη Μαρτίου. Έχει σχετικά κοντά φτερά και πετά σε ευθεία, χαμηλά και σε μικρές αποστάσεις. Γεννά περί την Άνοιξη 5 - 9 λευκά σφαιρικά αυγά. Τρέφεται με ψάρια και για το λόγο αυτό το κρέας της δεν είναι νόστιμο. Αντίθετα όμως το πτέρωμά της είναι περιζήτητο για στολισμούς γυναικείων ενδυμάτων και καπέλων.

       Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως το πουλί ήταν η Αλκυόνη, κόρη του βασιλιά Aίολου, που ο Δίας μεταμόρφωσε σε πτηνό μετά την αυτοκτονία της λόγω του θανάτου του αγαπημένου της, Κύηκα. Μάλιστα επειδή οι αλκυόνες γεννούν τα αυγά τους τον Ιανουάριο σε φωλιές μέσα στους βράχους, ο Δίας επέτρεψε στον ήλιο να λάμπει δυνατά και να ζεσταίνει τις αλκυόνες μέχρι να επωαστούν τα αυγά τους. Οι ζεστές αυτές μέρες του Γενάρη ονομάστηκαν γι' αυτό το λόγο αλκυονίδες μέρες.    Πηγή: wikipedia.org 

      Ένας μύθος αναφέρει ότι το αρχικό χρώμα της ήταν γκρίζο. Φτερούγισε όμως πολύ ψηλά, τόσο που η ράχη της πήρε το χρώμα του ουρανού και το στήθος και η κοιλιά της τσουρουφλίστηκαν από τον ήλιο. Πηγή: Katakali.net 

       Εγώ δεν έχω λόγια να περιγράψω τη χαρά μου και την ικανοποίηση μου , απο την απροσμενη  επίσκεψη αυτού του πανέμορφου  πουλιού.