Έχουν περασει σχεδον 2 χρόνια απο τότε που αποφασίσαμε να ζησουμε εκτος πόλης. Η αποφαση αυτη πάρθηκε οταν πλέον η ακρίβεια της πόλης μας ώθησε να ψάξουμε λιγο έξω απο αυτη, για καλύτερη διαβίωση και ποιοτητα ζωής.
Βρηκαμε ενα εξοχικο σπιτι , να νοικιάσουμε, με μεγάλο εξωτερικό χώρο που περιλαμβανει ελαιόδεντρα, πορτοκαλιές, λεμονιές, μανταρινιές και εναν μικρο κήπο οπου μπορουσαμε να καλλιεργήσουμε τα δικά μας λαχανικα.
Δεν ειχαμε ξανα ασχοληθει με κατι τέτοιο, αν εξαίρεσετε το μαζεμα των ελιων που καμια φορα πηγαιναμε και βοηθουσαμε στο χωριο του αντρα μου. Ολα μας φαινονταν βουνο.
Ψαχνοντας το διαδικτυο βρηκα ενα site οπου εγινα μελος και τα μέλη του με βοηθησαν πολύ στο ξεκινημα μας με τον κήπο. Επισης στο διαδικτυο υπαρχουν τόσες πολλες πληροφορίες πλέον για οικιακες καλλιέργειες, που ειναι χαζό να πεις οτι δεν εχεις βοήθεια.
Ετσι με βοήθεια φίλων καναμε την αρχή. Οργώθηκε ο κήπος, σχηματίστηκαν τα αυλάκια και φυτεύτηκαν τα πρωτα σπορόφυτα λαχανικών της εποχής. Ακολουθησε περιποιηση των οπωροφόρων, που για μεγαλο διαστημα ηταν εγκαταλειμμένα. Αργοτερα , η κατασκευή ενος κοτετσιού με ανακυκλώσιμα υλικά που βρηκαμε. Αγορασαμε τα πρωτα μας κλωσσοπουλα και πηραν και αυτα τη θέση τους στο κοτέτσι.Οι ώρες πολλες για να ασχοληθείς αλλα σε αποζημιώνουν τα αποτελεσματα.
Η σκληρη δουλεια του ξεκινηματος μας , δε μας πειραξε. Ισα ισα θα ελεγα μας ικανοποιούσε και γαληνευε το είναι μας. Βρισκομασταν στην εξοχή, μακρυά απο τους θορύβους της πόλης και τον συνωστισμό. Μπορουσαμε να αναπνευσουμε καθαρό αέρα, να ακουσουμε τους ήχους της φύσης. Η κόρη μας μπορουσε να περιφερεται ελευθερη και να παιζει χωρις περιορισμους στους δρομους , στη φύση , χωρις να φοβάμαι για τα αυτοκίνητα , ουτε για τους ρύπους. Το μονο μειονέκτημα ηταν και ειναι, οτι δεν υπαρχουν αλλα παιδια κοντα μας και ειναι μόνη της. Αλλα η ποιοτητα ζωης μας ειχε και εχει πρωταρχικό ρολο και αυτο ειναι ενα πρόβλημα που λυθηκε σχετικα ευκολα.
Μετά τους πρώτους 4 μήνες οι πρώτοι καρποι των κόπων μας , εμφανίστηκαν. Τα πρωτα μας, ετοιμα , δικά μας λαχανικα. Οι γευση τους απεριγραπτη και η ικανοποιηση μας μεγάλη.
Η βοηθεια των φίλων απο το διαδίκτυο πολύτιμη. Η πληροφοριση και η αποστολη δικών τους σπορων, ηταν καταλυτική. Ετσι τώρα μπορουσα να ξεκινησω το πρωτο μου σπορειο, να δω την δημιουργια ενος φυτου απο την αρχη.
Μ'αυτα και μ'αυτα ο καιρος πέρασε, οι γνωσεις μου εμπλουτιστηκαν και μπορουσα πλεον και γώ να βοηθήσω αλλους με τις μεχρι τώρα εμπειριες μου. Η αποδοση του κήπου πλέον καλυπτει τις αναγκες μας σε βασικα λαχανικα. Δε λεω πως δεν εχουμε κανει λάθη ή δε μας ετυχαν αναποδιές , αλλα και αυτα ειναι μεσα στο προγραμμα..... απο τα λαθη μαθαινεις και δε ξανακανεις το ιδιο λάθος 2η φορά.
Γνωρισα και αλλους που ασχολουνται με οικοκαλλιεργειες με τη βοήθεια του διαδικτύου, εγινα μελος της ομαδας τους και με δεχτηκαν θερμα. Εκανα φιλους πολύτιμους, ξεχωριστους, που μπορει να μη γνωρισα απο κοντα αλλα ειναι παντα εκει να βοηθήσουν , οπως εγω, αυτους.
Θα μπορουσα να γραψω πολλες ιστοριες της καθημερινής μας ζώης, αλλες αστείες , αλλες οχι. Ομως ενα εχω να πω. Οτι αξιζει να κανει κανείς την προσπάθεια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου